یک دیالوگ (شاید) فرضی

در این دیالوگ فرضی، برخلاف دیالوگ های معروف استریندبرگی و یا حتی فلسفی مثل نمایشنامه های افلاطون که معمولا دو یا چند نفر با دیدگاه های مختلف وارد بحث می شوند تا معمولا بر پایه ی ضدیت افکارشون، بحث جالبی رو مطرح و گسترش بدن، در این دیالوگ نامه ی کوتاه دو شخصیتی، صرفا اون بخشی از بحث، گزیده شده که هر دو شخص ، بر سر موضوعی ، اتفاق نظر دارند: شخص آ: این چه جامعه ایه؟ چه روابطیه؟ چه کشکیه و چه دوغیه؟ شخص ب: آره منم حسش کردم.