اشتباه

آدم های اشتباهی بودیم، در زمان اشتباه و مکان اشتباه مغزم دیگه نمیتونه اون کشورهایی رو تصور کنه که با تورم بسیار پایین و شاید ( نرمال) زندگی رو میگذرونن. فقط میتونه تخیل کنه که همچین چیزی وجود داره، که مردمی وجود دارن که میتونن مثلا برای حداقل پنج تا ده سال بعدشون برنامه ریزی کنن. که مغز در حالت امنی از تصور آینده قرار گرفته. اما اینجا مثل اعدامی هایی هستی که معلوم نیس تا سپیده دم فردا صبح چه چیزی در انتظارته.